De dood

Als systeemcoach ga ik onder andere samen met jou op zoek naar trauma’s in jouw familiesysteem. Onder trauma’s versta ik onverwerkte of niet op de juiste manier verwerkte gebeurtenissen, gevoelens en/of emoties. Deze trauma’s kunnen ongemerkt een grote invloed hebben op jou. En een van de meest voorkomende trauma’s is de dood.

De dood is er in veel verschillende vormen. Hele persoonlijke vormen zijn bijvoorbeeld het verlies van een opa, oma, vader of moeder. Maar ook broer, zus en zoon of dochter. Door ouderdom, ziekte of een ongeluk. Of misschien geweld of zelfmoord. Hoe vroeger, minder verwacht en gewelddadiger de dood intreed hoe groter de bijkomende gevoelens en emoties er mee gepaard gaan. En hoe groter ook het trauma kan zijn.

Wat minder persoonlijk zijn vaak de doden uit oorlogen of dergelijke conflicten. In onze Nederlandse en Europese geschiedenis hebben er een aantal grote en heftige conflicten plaats gevonden. Denk aan bijvoorbeeld de Eerste- en Tweede wereldoorlog en het conflict in voormalig Joegoslavië. Maar ook buiten deze grenzen hebben Nederlanders deel uitgemaakt van traumatiserende gebeurtenissen. Denk aan de onafhankelijkheidsoorlog in Nederlands-Indië en de participatie in Irak en Afghanistan.

In deze conflicten hebben mensen heftige gebeurtenissen beleefd. Sommigen als burger, anderen als soldaat of hulpverlener. De mens gaat soms ver om te kunnen overleven. Uit angst of overtuiging doen ze soms niks, vluchten weg of nemen de wapens op. Ze kiezen een kant. Sommigen hebben een grote invloed, anderen minder. Sommigen geven een bevel, anderen voeren hem uit. En weer anderen zijn daar het slachtoffer van.

Het systeem maakt geen onderscheid in goed of fout. Of in wie vlucht, vecht of bevriest. In wie onderduikt, zoekt of beschermd. In wie aanvalt of verdedigt. Geen scheiding tussen wie het bevel gaf of hem uitvoerde. Iedereen kan getraumatiseerd zijn na het zien of voelen van de dood. Het trauma ontstaat omdat mensen de dood niet onder ogen willen, kunnen of mogen zien.

Trauma’s kunnen, net als fysieke eigenschappen (blauwe ogen, bruin haar), over gegeven worden van generatie op generatie. Je kunt je misschien voorstellen dat deze conflicten behoorlijk persoonlijk kunnen worden als je voorouders of een van je naasten zich in deze conflicten bevonden. Een oorlog van 100 jaar terug, soms 3 generaties voor jou, beïnvloed jou en je naasten in meer of mindere mate, hier en nu. Bizarre gedachte toch?

Deze door het systeem ”reizende” trauma’s blijven net zo lang onderdeel van het systeem tot iemand bereid is ze aan te nemen voor wat ze zijn. En daarvoor gebruik ik in mijn praktijk de methode systeem- of familie opstelling. In de opstelling wordt opgesteld wat nodig is en daardoor zichtbaar wat er speelt. Een blauwdruk van jouw systeem en wat daarin gaande is.

Ben je naar aanleiding van dit verhaal geraakt en ben je nieuwsgierig naar wat systemisch coachen voor jou hierin kan betekenen kijk dan verder op mijn site of neem vrijblijvend contact met mij op. Ik kan je meer vertellen over mijzelf en de methode die ik gebruik.

 

Marcel